- Je weet dat moeder het haat als ik te laat ben. - Ik zei je nog...
...dat we eerder moesten vertrekken. Het is elk jaar verdomd hetzelfde.
Het is altijd: "Waar zijn mijn blauwe schoenen, schat?"
Of: "Pap, ik kan mijn Marilyn Bronson CD niet vinden."
- Marilyn Manson. - Eender wat haar naam is.
- Zij is een vent, pap. - Marilyn?, een vent?
Waar gaat de wereld heen?
- Oh, boy... - Is alles goed, schat?
Ja.
Pap! Pap!
Oh, God!
Mijn God, wat gebeurd er?
- Zijn we er al? - Is iemand gewond?
- Marion, ben je OK? - Ben je gek?
- Je doodde ons bijna! - Het spijt me. Ik moet in slaap gevallen zijn.
Ik hoop dat je goed geslapen hebt. Misschien moet ik je verrassen met een ontbijt.
Niemand is gewond. Laat me met rust, goed?
In Gods naam, waarom laat je voor één keer niet iemand anders rijden?
Maak je geen zorgen. Het heeft me wakker gemaakt.
De taart is vermoedelijk vernield.
- Oh, Jezus! - Wat is dat?
- Het is pompoen met chocolade. - Het ruikt naar iemand zijn achterste.
Ik ga beter eens buiten de auto nakijken.
De verdommeling stopte niet eens.
- Waar zijn we? - We zijn op de weg.
- Waar lijkt het op? - Wat is er gebeurd met de hoofdweg?
Ik dacht dat we voor de verandering de binnenweg eens konden nemen.
Wat is er mis met de hoofdweg? We nemen hem al jaren!
Het verveelde me.
En ik wou niet...in slaap vallen.
- Dat heeft geholpen. - Het is al goed.
De auto ziet er goed uit. Geen schade.
- Wil ik het stuur overnemen, pap? - Neen, dank je, schat.
- Ik ben gehecht aan deze auto. - Hier gaan we weer.
Heb je of heb je niet de meereden naar het autokerkhof geholpen?
- Dat was mijn fout niet! - Ik plaag je maar wat, lieveling.
Er zijn wel niet veel mensen op deze weg.
Het is kerstavond. De meeste mensen zijn thuis, met hun familie.
- Verdomme, ik rammel van de honger! - Ik ook.
- Ik hoop dat je moeder niet te veel experimenteert met de kalkoen.
Kunnen we stoppen met dit onderwerp? Ik voel me niet goed.
Ben je OK, honey-bunny? Wil je dat we stoppen?
Lange autoritten maken me misselijk. En dat praten over eten helpt niet.
- Wil je wat pilletjes hebben? - Bek toe, Richard!
- Of wat macaroni en lul-kaas. - Richard, dat is walgelijk!
Maar moeder, er bestaat werkelijk lul-kaas. De chinezen maken het.
Jij hebt toch al lul-kaas gehad, is het niet, Brad?
- Word volwassen, Richard. - Het is al 7:30 uur, schat.
Ja, ik weet het, Laura. Ik meende dat we hier al bij een kruispunt zouden uitkomen.
Jezus, Laura, moet je er echt zo op liggen zuigen?
- Dat is de manier dat ik drink. - Al goed, jongens. Kalmeer wat.
- Doe het wat rustig. - Marion heeft gelijk.
Toen ik baseball speelde leerde ze ons deze techniek om ons te leren relaxen.
Ik doe het soms nog.
Je haalt diep adem door je neus en ademt door je mond weer uit.
Dank je, Brad.
Ja, dank je, Brad.
- Mag ik je iets vragen? - Zeker.
Was de hele school homo, of was het alleen het baseball team?
- Richard! - Wat?
Richard, het is een techniek die we gebruiken om te komen tot wat we noemen...
..." De Zone". - De Homo Zone?
Richard!
Het is zo'n mooie avond!
Weet iemand de naam van die heldere ster daar recht voor ons?
Er zijn 150 biljoen sterren daar, in Gods naam.
Die weet ik. Die heldere is de NoordSter. De enige die ik ken.
Dank je.
- Laten we samen een liedje zingen. - OK. Wat?
- Wat vind je van "Yellow Submarine"? - We zingen dat elke keer.
- Brad, hoe zit het met "Y.M.C. A"? - Het is kerstmis, dus hoe vind je...
"Jingle Bells"?
Kom op. Kom op.
Je vind dat stuk leuk, hé?
Waarom stop je?
Een vrouw. Ik zag een vrouw in het bos.
- Cool. Pap is aan 't doordraaien. - Richard.
- Ben je zeker, pap? - Wel, ja.
Ze was gekleed in het wit. Ze hield iets vast.
Fuck!
Hallo.
We zijn een beetje verdwaald.
Je weet toevallig niet de snelste weg terug naar de hoofdweg?
Alles goed met je?
Heb je een ongeval gehad of zoiets?
OK. Heeft er iemand een telefoon?
- Geen signaal. - We zijn net de hut gepasseerd.
Misschien is er daar telefoon. Richard, wees een heer en maak plaats voor haar.
- Laat Brad de heer zijn. - Wat in je probleem, man?
Relax, vriendje.
Adem diep in door je neus en adem diep uit door je kont.
- 'T is ok, Mevrouw Harrington. - Ik loop wel.
- Trouwens, ik kan de frisse lucht gebruiken. - Je gaat niet alleen lopen.
- Ik wil alleen zijn. - Marion!
- Ik zal je wat vertellen, slimmerik. - Wat?
Jaag me nog wat op en ik gooi je voorgoed uit het spel.
- Versta je me? - Ja, meneer!
We treffen je daarachter binnen een minuutje. OK, schat?
Okay.
Goed.
OK, we zien je daar, schat.
Shit!
Wil je een lekkere hete kop koffie?
Ik denk dat ze in shock is. We hadden Marion moeten vragen wat te doen.
Schat, we hebben geen psycholoog nodig. We bellen 911.
- OK. - Zij weten wat ze moeten doen.
Verdomme! Het stink hier.
'T is de baby...
Ezel.
- Waar ga je heen, lieverd? - Weg van jullie.
Tieners.
Hoe heet je?
Waar woon je?
- Ze is geen grote hulp. - Neen.
Hallo, Miss Juli.
Woont hier iemand?
Het is misschien één van die oude boswachters hutjes.
Jezus, Laura. Je deed me verschrikken.
Sorry. Die boswachters hadden wel interessante muurdecoratie.
Hoe heet hij?
Doe het, schatje.
Je hebt een ring. Ben je getrouwd?
Marion en ik gaan trouwen.
Eigenlijk...
...vertel niets maar ik ga haar vanavond vragen bij haar grootmoeder.
Weet je nog dat je zei dat je jezelf zou doden als ik je zou verlaten?
Ik hoop dat het alleen bij wijze van spreken was, want...
Brad, we hebben een mooie tijd samen gehad, maar...
Ik denk dat we elk onze eigen weg verder moeten gaan.
Shit.
- Verdomme! - Was er geen kiestoon?
Nee, Laura, ik was het nummer van 911 vergeten.
't Is Amy.
Mijn kleine meid. Haar naam is Amy.
- Ze heeft zo koud. - Verwondert me niet. Het vriest hier.
- Hou jij haar vast. - Nee.
Ik ben niet zo'n baby-man.
Hoe kan ze ademhalen met al die dekens over haar gezicht?
Maak je niet ongerust.
Ze is dood.
Dat is een goeie.
Oh, mijn God!
Shit!
- Wat was dat verdomme? - Richard!
Richard!
- Ja, ik ben hier. - Kom hier.
Waar is Brad en die vrouw?
- Brad? - Ben je OK?
- Ja, ik ben in orde. Wat gebeurt er? - Brad!
Hey, dikkop!
-Oh, mijn God! Oh, mijn God!
- Pap? - Wat?
- Ze hebben Brad. - Waar heb je het over?
- Ik zag Brad in een auto! We moeten gaan. - Wat voor auto?
We moeten gaan!
Frank, kalm aan. Je gaat ons allemaal doden.
Je hebt een auto zien langskomen en Brad zat achterin?
- Ja. - Ik snap het niet! Waarom...
Ik zag hem. Ze deden hem pijn. Je moet hen stoppen.
- OK! Waar gingen ze verdomme heen? - Misschien namen ze een zijweg.
Heb je er één gezien? Ik ook niet.
- Je rijdt tenminste niet als een watje. - Hou je kop, klootzak.
- Wat gebeurt er, - Waarom ben je gestopt?
Laura, geef me de zaklamp, alsjeblieft.
Waar gaat hij?
- Waarom stopte hij? - Een minuutje.
Blijf daar. Blijf daar!
In Gods naam, kom niet naar hier.
- Fuck me! - Oh, God!
Richard, zet je zuster terug in de auto.
Mijn baby. Heb je haar?
Jezus Christ...
Wat doet hij?
Hij probeert Brads telefoon te nemen.
- Met een stok? - Heb jij een beter idee?
Ik kan niet geloven dat ik dit ga doen. Kijk uit.
Oh, God...
Goed zo, Richard.
Geef het aan mij.
En gooi dat weg. Dat ding is vuil.
Heb je een signaal?
God zij dank. We kunnen de politie bellen en ze kunnen ons vertellen wat we moeten doen.
- OK. - Nu.
- Nu.
Alsjeblieft, help me. Alsjeblieft!
God! Ik kan mijn benen niet voelen.
Ik voel mijn benen niet!
- Help me! Mijn baby is aan het bloeden! - Wie is dat?
Baby! Word wakker!
- Iedereen, help ons alsjeblieft. - Oh, Jezus!
- Iemand, help ons alsjeblieft.
Frank, we moeten maken dat we weg komen.
- Kreeg je de politie te pakken? - De telefoon was stuk.
- Shit. - Laten we alsjeblieft gaan.
We kunnen hem hier zo niet achterlaten.
Richard, draag hem naar de kant van de weg.
Jezus, hoe zie ik er uit? Je verdomde knecht?
God zij dank. Oh, Marion.
Ben je OK. Alles komt wel goed.
Marion. Marion?
Marion? Word wakker.
Word wakker. Komaan, word wakker. Word wakker! Word wakker!
Laura! Stop!
Stop het.
Zie je niet dat ze in shock is?
Het spijt me. Het spijt me.
Pap, die vent...
of wie dat ook deed...
...moet een bijl of een zaag gebruikt hebben. - Het is het werk van een zieke psychopaat.
- Laten we maken dat we hier wegkomen. - Wacht. Wat is we met die vrouw?
Misschien is ze weggekomen.
- Misschien heeft die psychopaat haar. - Zo, wil jij achter hem aan?
Richard, stap in. We gaan naar de politie.
- Waarom gaan we niet naar de hoofdweg? - Je moeder woont kort bij de sheriff.
We zijn er in 15 minuten.
Marcott? Nooit van gehoord.
Richard, controleer de kaart.
Marcott...
Geef me een secondje.
- Er is geen Marcott op deze kaart. - Geef ze even aan mij.
- Ik zie het ook niet. - Dat is misschien omdat het er niet is.
- Laura, geef me de plaatselijke kaart. - Heb ik niet meegebracht.
- Heb je ze niet meegebracht? - We hebben ze nog nooit nodig gehad.
- Ik heb het je nog gevraagd. Weet je nog? - Ik had nog een heleboel dingen te doen.
- De geschenkjes en... - Wie geeft er nu verdomme om de geschenkjes?
Wil je alsjeblieft op je taal letten.
Het spijt me, maar hoe moest ik nu weten dat je een binnenweg zou nemen?
En hoe moest ik weten dat je de kaart zou vergeten?
We komen hier al 20 jaar en je hebt nog nooit een binnenweg genomen.
Ik zal een wereldbol meebrengen in geval dat je langs de noordpool zou rijden.
Is er nog koffie over?
Een beetje.
OK. Giet me wat in. Laten we dan maar naar Marcott gaan.
Is iedereen niet een beetje bang nu we de enige auto op de weg zijn?
Het is kerstavond.
Ja. OK. Hoelang hebben we al gereden,
Het is half acht.
Je zei dat het half acht was toen we die vrouw in de auto namen.
Dat verdomde ding is kapot. Wie heeft er een horloge?
- Ik heb een horloge. Het stopte om half acht. - Komaan.
Denken jullie niet dat dat een beetje griezelig is.
Ik weet dat jullie denken dat ik een beetje achterlijk ben of zoiets...
...maar ik heb en theorie en ik wil dat jullie even luisteren, OK?
Brad is dood. Zijn lichaam is verminkt en God weet hoe het gebeurt is.
We zijn de enige mensen hier en onze horloges stopte om half acht.
Dit ruikt naar buitenaardse activiteiten, jongens.
- Pijp me. - Wat?
Niets.
Laura...
...kan je haar daarmee doen stoppen, alsjeblieft?
- Laat haar. Misschien helpt het. - Het maakt me nerveus.
Ik kan niet geloven dat ik in slaap viel.
- Hoe lang was ik weg? - Ik weet niet. Misschien 10 minuten.
Zijn we nog op diezelfde weg?
- Nog altijd geen Marcott? - Neen, geen Marcott.
- Ik snap het niet. Zijn we er al langs? - Neen, ik heb niets gezien.
Geen licht, geen wegwijzers, niets.
Shit! Wat is dat?
- Het is een kinderwagen. - Ik zie dat het een kinderwagen is.
- OK. Ik stap uit en ga kijken. - Nee. Niet gaan.
- Waarom? - Rij gewoon door. Het staat me niets aan.
- Richard, Kom terug! Richard! - Stop met in mijn oren te schreeuwen.
Richard, kom terug!
Hey, kleine jongen!
Richard! Frank, nee!
- Jullie zijn zo flauw. - Ik vermoord dat jong.
Oh, God!
- Wat was dat, verdomme? - Man, dat was goed!
- Dat is helemaal niet grappig, Richard! - Het is een kinderwagen. Waarom bang hebben?
- Het is leeg. - Niet waar zeg!
- Dat is niet grappig. - Goed gedaan. Dat was zo dom.
Wat is er nu?
Ik moet steeds denken aan Diane. Hoe gaan we het haar vertellen van Brad?
- Hij was onze verantwoordelijkheid. - Daar maak ik me nu geen zorgen over!
Al wat ik wil is uitdokteren hoe ik hier kan wegkomen.
Sorry.
Van een gelukkig 'fucking' kerstmis gesproken.
Je gaat dat niet openmaken. Dat is Nonkel Herb zijn geschenk.
Ik heb dat nu veel meer nodig dan je nonkel Herb nu.
Laten we eerlijk zijn. we zijn verdwaald. Deze weg loopt niet tot bij moeder.
Laten we omkeren. We moeten omkeren, Frank.
We passeerden net een wegwijzer. Marcott kan niet ver weg meer zijn.
Hey, zus.
Mam...Mam en pap zijn een beetje aan het doordraaien, huh?
Ze zijn werkelijk aan het doordraaien.
De heleboel is een beetje gek, huh?
Mare?
Komaan, je moet je eroverheen zetten, OK? Je moet.
We hebben je hier nodig.
Ik...ik heb je nodig.
Ma heeft het er altijd over wat een grote psycholoog je wel bent, zo...
...jij bent de enige persoon die hier een oplossing voor weet. Verdomme!
Weet je nog toen je hamster verdween...
...en ik vertelde je dat ze was ontvoerd door buitenaardse wezens?
Wel, dat was gelogen. OK? Dat was ik.
Ik en Kevin. We stopte ze in de microgolf en we bakte ze.
Marion?
Pap!
Pap, het is weer hier.
Richard, ik ben die grappen van jou kotsbeu.
- Ik was het deze keer niet. Ik zweer het. - Richard, we hebben geen tijd...
Ik vertel jullie de waarheid, jullie klootzakken!
Frank, zou je voor één keer iets willen zeggen?
- Ik denk dat we ons beter wegmaken. - Vertrekken maar.
We moesten toch langs een stad of een tankstation of...
...een motel, een kruispunt of zoiets langskomen.
Ik weet het. Ik weet het. Blijf maar kalm, Laura.
Het is vermoedelijk zo'n gesloten weg die de boswachters gebruiken.
God!, Ik heb het gevoel dat we al dagen aan het rijden zijn.
Wat is dit voor bos? Is het zoiets als de Amazone.
Verleden jaar moest ik in Lakewood naar een cliënt en ik ging...
...via een omweg. - Wat je soms wel eens doet.
Ik was aan 't rijden en rijden totdat ik moest keren naar de weg vanwaar ik kwam.
- Waar heb je het over? - Sommige van deze wegen zijn ontworpen...
door ingenieurs die nog niet opgeleid zijn om vogelhuisjes te maken.
- En? - En? Dat is dat!
Dat is dat...
Lakewood? Is dat daar niet waar Sally Schmidt haar buitenhuisje kocht?
Ja, ik denk het.
Jezus Christus!
- Wat is dat? - Een soort praatprogramma.
- Dat was geen praatprogramma. - Een vrije radio, of zoiets.
Vrije radio? Juist.
- Nee, verdomme! - Je zei net dat het een vrije radio was!
Ik weet niet wat het was! Ik wil niet weten wat het was!
Ik wil enkel naar de politie voordat er weer iets fout loopt.
En ik dacht dat verleden jaar kerstmis slecht was.
En wat was er mis met kerstmis, verleden jaar?
- Laten we eens kijken...Alles? - Ik dacht dat verleden jaar goed was.
- We namen de hoofdweg! - Ik had het over kerstmisdiner.
En wat was er mis met mijn familie zijn kerstmisdiner?
Je familie.
Je moeder meende altijd dat je meer verdiende dan een verkoper van gebruikte wagens.
Nu, die verkoper is een gerespecteerde zakenman geworden.
Zo, spijtig, baby, maar je moeder kan...
- Nog iets anders? - Je verdomde broer is ook een griezel.
Hij trekt zich af bij wapen tijdschriften.
Dat is walgelijk. Het is walgelijk en het is niet eerlijk.
- Mikey heeft een slechte tijd gehad. - Arme kleine Mikey! Arme Mikey!
Waarom moet ik altijd afzien als ik met de verdomde klootzak moet spreken?
- Je bent zo gevoelig! - Ik weet dat het kerstmis is, Laura.
Ik weet dat het het seizoen is van geven, maar nu geef ik er niet om.
Ik wil alleen van die verdomde weg af.
- Jezus! Moeder van...! Fuck! - Oh, Frank!
Het is OK, schat. We hadden alleen maar een blow-out
- OK. - Ik ben zwanger.
Marion!
Jezus Christus!
Ik ruik hasj.
Ik ga de band verwisselen.
Je behandelt die sleutel zoals je baby’s aanpakt.
- Doe het verdomme zelf, man. - Let op je taal, verdomme.
- Goed. - Heb je hulp nodig?
Hoe is het met Marion?
Ze is zwanger.
- Hoe is het met jou? - Eigenlijk, het is me allemaal wat teveel.
Dat zou ik ook zeggen.
- Waar is Richard heen? - Vermoedelijk ergens een joint roken.
Dat is niet grappig! Onze zoon neemt drugs!
Alsjeblieft, Laura.
- Zie je niet dat het een hulpkreet is? - Christus, Het is maar een joint, nu goed?
- Niet erger dan de pillen die jij neemt. - Mijn pillen zijn legaal!
Zwanger.
Man, ik hoop dat het een jongen is. Wat gebeurt er, kleine kruiper.
Ik ben je oom Lul.
Dat betekent dat je me beter wat respect kan tonen, huh?
Of ik neem je onderhanden.
OK.
Is alles goed, honey-bunny?
- Noem me zo nooit meer. - OK.
- OK, dat is goed. - Brad noemde me altijd zo.
Oom lul. Goed zo.
Fuck.
Ik hou van je.
Jezus!
OK. Ik ben klaar. Laten we vertrekken.
Richard, we vertrekken.
- Het is de auto! - Oh, mijn God...
Open de deur!
- Open de deur! Open de deur! - Laura! Laura!
Laten we terug gaan en de auto nemen!
Pap! Pap!
Richard! Richard!
Kom hier! Laura, stap in de auto. Nu.
- Frank... - Stap in, we krijgen hem wel!
- Sneller. - Hij gaat niet sneller, Laura!
- Waar is hij? - Ik weet het niet. Ik zie hem niet.
De klootzak deed zijn licht uit.
- Ze gaan hem vermoorden. - Nee!
- Ze gaan hem vermoorden. - Nee, dat doen ze niet.
- Jawel, dat doen ze wel! - Kalmeer nu, mam!
Hij zal OK zijn. Ik ga hem halen.
- Het was Richard! - Zwijg! Verdomme!
Het was Richard!
Stop de auto! Stop de auto!
Alsjeblieft...
Mijn baby!
Alsjeblieft... Wat hebben ze met je gedaan?
- Mam... - Kom op.
Kom op, schat. Je kan wakker worden. Kom op, schat.
Laura...
- Laura... - Wat? Wat?
- Mam, hij is... - Nee! Nee, nee...
Dit is een van zijn grappen, is het niet? Je bent net als je vader.
Weet je nog toen hij me meenam naar New Orleans?
- We zijn nooit in New Orleans geweest. - Zeker niet. Jij bent zijn vader niet.
- Wat? - Richard is niet je zoon.
- Mam, waar heb je het over? - Ze heeft haar verstand verloren.
Ik heb mijn verstand nog. Herinner je je Alan Rickson niet meer?
- Laura... - Wat? Wat?
- Wat zei je? - Herinner je je Alan Rickson?
Mijn schat. Ik wil niet weggaan. Ik wil niet weggaan.
- Laat me bij hem blijven, alsjeblieft. - Kom op.
Laat me blijven...
Neem me niet weg van hem! Oh God! Alsjeblieft, ik wil niet gaan.
Alsjeblieft, Frank...
- Wat gaan we doen? - We gaan naar de politie.
Hoe gaan we naar de politie? We zitten in het midden van nergens.
- Kom op. Laten we gaan, schat. - We kunnen hem niet achterlaten.
Neen, doen we ook niet.
Hij was mijn zoon. Hij gaat met ons mee.
Wat is het?
Het is wat nonkel Mike wilde voor kerstmis.
Dank God voor de wapenfreak.
Komt Michael niet?
- Michael? Wie is Michael verdomme? - 't Is Richard.
Zijn echte naam is Michael. Omdat Alan hem zo wilde noemen.
- Richard is dood! - Ok.
Moet je wat taart hebben?
- Het was die wegwijzer weer. - Hoe ver is die verdomde stad?
- We hebben wel 150 km gereden. - Wat een wonderbaarlijke kerstmis.
Ik vraag me af of we wat taart voor Michael moeten bewaren?
- Denk je dat ze zal genezen? - Ik weet het niet.
Maar ze zal vroeger of later de realiteit moeten aanzien.
- Wat een wonderbaarlijke kerst. - God weet hoe ze zal reageren.
- Het kan al niet erger. - Het kan veel erger.
Kijk, ik heb de taart op.
- Kan ik alsjeblieft een pen hebben. - Waarom?
- Ik ga een tekening maken. - Goed, goed. Hier is mijn pen.
- Je bent zo mooi, Marion. - Jezus!
Laten we hopen dat er een ziekenhuis is in Marcott.
-Wat als we Marcott nooit bereiken? Wat als zij ons eerst heeft?
- Wie? - Die vrouw in het wit.
- Die vrouw met haar baby? - Ja, ik zag haar in het bos...
...juist nadat Richard verdween. - Heb jij haar gezien?
En toen herinnerde ik mij het verhaal wat mijn grootvader mij vertelde.
Ik kreeg er altijd de kriebels van elke keer ik het hoorde.
Kijk. Ik maakte een tekening van Brad. Dit was zijn been dat loshing.
- Het is voor jou. - OK, mam.
Veeg je gezicht af.
Er was een koppel dat naar huis reed na een bruiloft...
...in Rhode Island. Het was nacht. Het regende.
En ze zagen een klein meisje langs de kant van de weg staan.
En ze liep maar op en af, spelend met haar schoolboeken.
Ze stopten en lieten haar op de achterbank plaatsnemen...
...en ze probeerde met haar te praten, maar ze moet is shock geweest zijn.
Ze reden verder langs de weg en opeens hoorde ze een schreeuw...
...van op de achterbank.
Ze remde uit alle macht, en hadden bijna een ongeval.
Als bij wonder gingen ze niet over de klif. Ze keken naar de achterbank...
...en het kleine meisje was verdwenen.
Alles wat er lag was haar schoolboek met haar naam erop.
Barbara Rose.
En toen herinnerde ze zich:
De hele Rose familie was omgekomen bij een tragisch auto-ongeval...
...daar bij die klif, vijf jaar eerder.
Komaan pap, wat zeg je nu? Dat die vrouw een geest is?
Kijk! We hebben aardappelchips!
Ik probeer ze open te doen. Ik wist niet dat we ze hadden.
- Wil jij er ook wat? - Mam, eet niet zo snel.
- Je maakt jezelf ziek. - Doe ik niet.
Oh God! We worden beter snel wakker van deze nachtmerrie.
Voel je je beter, Laura?
Pap, wie is Alan Rickson?
Ik heb geen idee.
- Waar had mam het over? - Ik heb nooit gehoord van ene Alan Rickson.
Ze is in shock. Ze verteld een heleboel nonsens.
- Waarom zou ze dat doen? - Vertel jij het me.
Wow! Kijk wat ik heb gevonden!
Mam, leg dat geweer neer. Het is gevaarlijk.
Dat is niet. Het is speelgoed! Het is zo één zoals Michael vroeger had.
- Laura! - Grapje!
Laura, dat is een geladen geweer. Leg het neer.
Je probeert me bang te maken. Ik wil niet meer met je spelen.
- Bang-bang, je bent dood! - OK.
OK, schat. Jij wint.
Ik ben dood.
- Doe iets. - Zoals wat?
- Jij bent de psycholoog. - Student psycholoog.
- Marion... - Mam!
- Ja, schat. - We gaan nu wat anders spelen.
Weet je nog toen we 'huisje' speelde?
Dat wil ik niet spelen. Ik wil dat spelen wat Michael en ik deden.
Laura, dit is geen spel! Onze zoon is dood!
- Nee. - Richard is dood!
Pap!
Verdomme! De gekkin schoot me in mijn been!
- Is hij gewond? - Mam, ga terug in de auto.
- Het komt allemaal in orde. - Gaat hij ook dood?
Er gaat niemand meer dood, OK.
Hoe ziet het eruit, Doc?
We zullen eens zien.
- Hou vast. Hou vast! - Goed.
- Ik moet de hagel eruit halen. - OK.
Licht bij op de wonde, alsjeblieft.
- Heb je dit al eerder gedaan? - Neen, dit is mijn eerste keer.
- Shit! - Licht bij op de wonde!
Juist.
- OK, hou je vast. - Waarom?
Hou je vast.
Oh, God!
Dat deed meer pijn dan het schot.
OK, hef je been op.
Goed. Goed. Je zou nu OK moeten zijn.
- Geef me de sleutels. - Ik rij.
Rustig met de fles hé.
- Ken je een betere pijnstiller? - Rijden doet er ook geen goed aan.
Het helpt.
Ik versta het niet.
We moesten al een zijweg gepasseerd zijn.
Je grootmoeders huis is waarschijnlijk kilometers ver achter ons.
Dat is het! Dit moet een militaire weg zijn!
Denk je dat?
Daarom zien we nooit legervoertuigen. Zij rijden altijd op verlaten wegen.
Marcott moet een militaire basis zijn. Daarom staat het niet op de kaart.
- Ik denk het. - Zeker! Dat is het! Dat is het!
Pap?
Pap! - Het is OK, lieveling.
- Ik ben hier. Ik ben hier. - God zij dank! Ik dacht dat...
Je been...
- Ben je OK? - Het is niet zo erg.
Ik denk dat we eindelijk wat goed nieuws hebben. Kom hier.
Kijk. Daarstraks toonde ik je moeder de Noordster.
Het was aan onze rechtse kant. Het ze is het nog steeds.
Dat betekent dat we constant naar het westen gereden hebben.
Dus, als we de hoofdweg hier ergens verlaten hebben...
...en we reden constant naar het westen op deze weg...
...dan moet deze weg recht naar zee lopen.
Marcott moet ergens aan de kust liggen. Nu is alles duidelijk.
Het moet een zeemacht basis zijn.
ok? ok. Hoelang nog totdat we daar zijn?
We hebben nog een halve tank, en we legden 230 km af op deze weg.
Dan blijft er nog 60 of 70 km over tot aan de kust.
We kunnen Marcott bereiken binnen een uur. Hooguit.
Je bent een genie.
Maar ik ben meer dan een beetje ongerust over je moeder.
- Mam? - Ben je wakker?
- Ik sliep gelijk een uil. - Hoe voel je je?
Ik voel me...OK. Ondanks...
Nu moeten we...
...samen blijven. We moeten elkaar steunen in ons verdriet.
Wil je dat ik rij, schat?
- We zouden Marcott snel moeten bereiken. - Oh, goed!
- Je ziet er niet best uit. - Ze is OK.
Frank, weet je, je bent een fantastische vader.
En een fantastische man ook.
Ik wil dat je weet dat ik het versta van jou en Sally Schmidt.
- Wat? - Ik weet het hele verhaal.
Ik weet hoe jullie elkaar ontmoette aan Motel 6 tijdens je lunch.
Het is goed. Ik versta het helemaal. Ik heb nooit helemaal je...
...seksuele fantasieën kunnen vervullen. En ik wil je beloven...
...dat wanneer we hier uitkomen, je alles met me kan doen wat je wil, schat.
En ik bedoel alles.
Hoe dan ook, het belangrijkste...
...is dat we hier sterker uitkomen. Wat denk jij ervan?
- Niet veel. - Goed.
Nu...
...er is iets wat me verveelde sinds ik wakker ben.
- Wat? - Wie zijn die mensen in het bos?
Lieveling, vertraag. Ze wuiven.
Hallo!
Oh, mijn God, waarom kijken ze zo triest?
Het is kerstavond.
Lachen!
Hebben ze je geleerd wat te doen in zo'n situatie,
Niet panikeren.
Frank, moet je nu echt zo op die fles liggen zuigen?
Frank! 't Is Jeannine! Vlug, stop de auto.
- Wie is Jeannine? - Ze is mijn vriendin!
Die 20 jaar geleden stierf.
- En wat bedoel je daar eigenlijk mee? - Ze is dood.
- En? - Laat het rusten!
Als de doden terug leven, misschien moeten we dan Richard controleren.
- Ben je gek? - Denk je dat hij er comfortabel bijligt.
Mam, Als hij leefde, zouden we hem dan niet horen?
Je broer was levend verbrand. Hoe kan hij dan spreken?
- Hou je mond, Laura! - Rustig, pap.
- OK. - Ze maakt me gek.
- Kan ik nu naar Jeannine gaan? - Nee, je kan niet gaan!
- Ja, ik kan gaan. - Neen, je kan niet gaan!
- Ja, ik kan gaan. - Neen, je kan ...
Ik ga nu.
Oh, Mijn God! Pap, Stop de auto!
- Mam! - Laura! Laura!
- Mam! - Laura!
Mam!
Oh, God! God!, Laura!
- Waar is ze verdomme heengegaan? - Mam?
Mam!
- Misschien liep ze weg. - Oh, Marion...
- Misschien liet ze het bos in. - Marion, ik reed 90!
- Ze zou haar nek gebroken hebben! - Waar is ze dan?
Misschien heeft die vrouw haar.
Het is die zwarte auto.
De hoerenzoon. Ik ga die klootzak zijn hoofd eraf schieten.
-- Marion, waar is de munitie? - Hier. Ik had ze verborgen voor mam.
Kom op!
Ik heb hem!
- Mam! - Laura.
- God zij dank. - Mam, ben je ok?
Ik ben OK. mijn hoofd doet een beetje pijn maar ik ben OK.
Lieveling.
Schat, schat. Je hebt iets op je...
Oh, mijn God! Oh, God!
- Is er iets mis met mijn haar? - Oh, God!
Alan!
- Eindelijk! - Nee! Stop!
- Alan! - Stop! Stop!
Laura...
- Pappie? - Laura...
Ik heb het tot bij de cheerleaders gehaald.
Dit is de mooiste dag van mijn leven.
Laura...
Pap! Pap!
Geef me dat geweer! Stop het, pap! Stop het!
- Jij verrekkeling! Stop het! - Marion...
Ik ga een baby krijgen. Je kan ons niet verlaten. Je kan ons niet verlaten.
- Het spijt me. Het spijt me. - Ik heb mijn moeder al verloren...
...en mijn broer en mijn vriend. Ik wil jou ook niet verliezen.
- Ik wil je niet verliezen. - Ze krijgt ons toch allemaal.
Nee. Niemand krijgt ons, zolang we blijven voortgaan.
Elke keer als we stopten, werd er iemand vermoord. We moeten blijven rijden.
We gaan naar Marcott.
Laten we je moeder in de auto leggen.
- Heb je een sigaret? - In mijn jas.
Alan Rickson was een vriend van mij, in Detroit.
Je hoeft niets uit te leggen, pap.
Op een dag kwam hij bij mij om advies.
Hij zei dat hij verliefd was op een vrouw.
Hij vernoemde haar naam niet.
Hij zei dat ze getrouwd was en dat ze ook van hem hield.
En hij wou weten wat hij moest doen.
En ik herinner me wat ik hem zei...
"Je leeft maar één keer, vriend. Doen.
Gewoon doen. Ga naar haar toe en als ze van je houd...
...zal ze haar man verlaten en gaat ze met jouw mee."
- Het spijt me, pap. - Ik heb hem daarna nog maar één keer gesproken.
Hij zei dat die vrouw had besloten om bij haar man te blijven.
Ze had al en kind.
Een klein meisje.
Ze wou haar niet verliezen.
- Dat was de laatste keer dat ik Alan zag.
Ik heb me altijd afgevraagd waarom hij niet in contact bleef.
Waarom deed je dat?
Als je bang bent, dan maakt alcohol het nog erger.
- Jij denkt dat ik bang ben? - Je hoeft niet te doen alsof.
- Het is OK. - Neen, het is niet OK.
Heb je nog naar de kilometerteller gekeken?
We hebben 90 km gereden sinds we het laatst op de kaart keken.
Ik weet het.
- We moesten al bij de kust zijn. - Ik weet het.
Misschien heb ik me misrekend.
Misschien.
Misschien duidt de Noordster het noorden niet aan.
Misschien was de kaartmaker dronken. Misschien is de maan gemaakt van kaas.
Wie weet het? Alles is zo verward op deze verdomde weg.
Bovendien, we hoeven niet te rijden om in Marcott te komen.
- Misschien is er een andere manier. - Gelijk wat, pap? Vliegen?
Nee, Lopen.
Door het bos.
- Dat is gekkenwerk. - Akkoord. Akkoord.
- Ben je klaar? - We moesten tenminste wachten tot zonsopgang.
Weet je nog wat je zei? Iedere keer we stopten, stierf er iemand.
Laten we doorlopen.
Heb je dat gehoord?
- Zeker hoorde ik dat. - Wat is het?
Ik weet het niet. We zitten in het bos. Het kan van alles zijn.
Een tak wat viel, een rat of zoiets, misschien een vogel.
Weet je nog wat Laura zei over al die gezichten in het bos?
Zijn er vanavond geesten in het bos?
- Kom op, ik wacht! - Doe dat...
...nooit meer, doe dat nooit meer. Hoor je me?
- Wat is er loos met jou? - We hadden de auto niet mogen verlaten.
Dat is wat er loos is met mij.
Hoe verder we van de weg af zijn, hoe beter het voor ons is.
Verdomme! Shit!
Shit! Shit!
- Ben je OK? - Ja, perfect gewoon.
- Wat is dat verdomme? - Je hebt een hek gevonden.
Een hek. Goed, goed.
Er moet een boerderij aan de andere kant liggen. Het is niet zo strak.
Ik hou het omhoog. Jij kruipt eronder. Ga maar.
- Hou jij het nu voor mij. - OK.
Pap! Kijk!
- Hallo! - Hallo!
Hallo!
We zijn hier! We zijn hier!
Nee!
Neen, dat kan niet!
Hoe kan dat nu? Hoe kan...
Hoe kan dat nu?
- Misschien waren we verdwaald. - Als we verdwaald waren...
...zouden we niet aan de zelfde kant van de weg uitkomen.
- Iemand is ons voor de gek aan 't houden. - Kalmeer.
Ik wil niet kalmeren! Ik wil dat deze rotzooi ophoud!
- Hij is nog altijd gesloten. - En dan?
Wie deed het licht dan aan? Wie deed ze aan?
Laura?
- Ik kruip niet terug in die auto. - Ik ook niet.
Wat ben je aan het opschrijven?
Dingen wat ik wil doen als dit achter de rug is.
En?
Wil je dat ik je help?
- Wat denk je van bridge? - Hoe oud denk je dat ik ben?
Ik wil iets ...spannends doen.
Ik wil een Atari kopen, een computer, met een heleboel spelletjes.
Als je iets spannends wil doen, dan zou ik voor een playstation gaan.
Wat is dat?
Laat maar. Atari is toch spannender.
Misschien wat van die Marilyn Bronson Cd’s kopen.
Manson.
- Wat heb je opgeschreven? - Daar heb je niets mee te maken.
Stop!
- Wat gebeurd er? - Ik wist het.
Iemand is met ons aan het spelen. Dat is dezelfde hut van voorheen.
Er zijn misschien 100 boswachter stations op deze weg. Het kan dezelfde niet zijn.
Neen, het kan niet. Maar is het wel.
- Oh, shit! Neem de zaklamp. - Neen.
Neem de zaklamp!
Marion?
- Wat ben je aan het doen?
Stop het! Stop het!
- Er is hier iemand binnen! Ik weet het! - Pap, stop het!
We zijn vervloekt.
Pap, kom aan.
Geen enkel weg loopt eindeloos door.
Vanwaar komt die mist?
- Er is geen mist, pap. - Geen mist?
Iemand moet er naar Dr. Sacks om haar ogen na te laten kijken.
- Waar is de whisky? - Ik heb hem weggegooid, weet je nog?
Wat?
- Je hebt mijn whisky weggegooid? Mijn whisky? Jij ondankbare vlegel.
- Pap, kalmeer nu. - Jij denk dat omdat ik zwak ben...
...je kan doen met me wat je wil? - Pap, luister naar me.
Wat doe je nu?
Dat leert je tweemaal na te denken voordat je mijn drank aanraakt.
Pap, alsjeblieft, alsjeblieft.
Hou je mond! Hou je mond!
Loop naar de hel!
Marion?
Marion? Mijn baby! Oh God, wat heb ik gedaan?
Wat heb ik gedaan?
Oh, mijn baby...
Zo, je komt voor haar, huh?
Wel, je zal mij eerst moeten vermoorden, jij teef!
Waarom wij, huh? Waarom?
Wat hebben we je ooit misdaan? Al wat we wilden was een mooie kerst.
Is dat nu teveel gevraagd, een mooie kerstmis hebben?
Laat je zien! Waar verstop je je?
Kom op! Ik geef je een koekje van eigen deeg, jij teef!
Ik stuur je onmiddellijk terug...
Pap? Pap?
Hij is dood.
- Hij is dood! - Oh, God!
Starten!
Kom op. Kom op!
Start! Kom op!
Laten we er een eind aan maken!
Kom op!
Stop met spelletjes te spelen! Alsjeblieft! Alsjeblieft!
Hij is niet hier voor jou!
Pap!
Probeer niet te spreken. Alles komt goed nu.
- Probeer wat te rusten, OK? - Ik ben zwanger.
Het is goed, Marion. We weten het.
Het gaat wel goed komen met jullie allebei.
- Hoe is het met haar? - Ben jij familie?
Neen, ik heb haar gevonden. Ik meldde het ongeval.
Ze heeft geluk gehad, ze werd uit de wagen geslingerd.
Ze was een paar uur in coma, maar alles komt goed. Een paar gebroken...
...ribben en een hersenschudding. - Maar de andere zijn dood.
- Weten ze wat er gebeurd is? - Volgens de politie...
...moet de vader in slaap gevallen zijn en botste tegen een tegenligger.
- Een vrouw en haar baby. - Zij zijn ook dood.
Wel...
Bedank. Bedankt voor wat je gedaan hebt. Dokter...
- Marcott. Helen Marcott. - Bedankt, Dokter Marcott.
Niet opnieuw.
Shit.
Hey!
- Mooie wagen. - Ja, ik ben verzamelaar.
- Kan ik je een lift geven? - Waarom niet?
Het moet een vies geweest zijn. Overal gebroken glas.
Ik zou vandaag thuis moeten zitten om mezelf vol te proppen.
Dat zouden zij ook moeten.
Heb jij dit laten vallen?
Neen, wat heb je daar?
Dingen wat ik zou willen doen als dit voorbij is:
1) Een Atari kopen. 2) De beste grootvader ooit zijn.